Plottwist: it was me.

Pijnlijke borst

Vorige week kreeg ik last van mijn linkerborst. De zijkant deed zeer en ook onder mijn oksel deed het pijn als ik er op drukte. Ik besloot het nog even aan te kijken.

Een paar dagen later was het nog niet over. Sterker nog, het werd steeds een beetje erger. Aan de zijkant van mijn borst en onder mijn oksel voelde ik een harde massa zitten, dus ik besloot woensdagochtend de huisartsenpraktijk te bellen. Ik legde de klacht uit aan de assistente en mocht ’s middags meteen komen.

Mijn huisarts was nog niet klaar met onderzoeken of hij besloot al om mij door te verwijzen naar het ziekenhuis. In plaats van mij een doorverwijzing te geven op papier, belde hij meteen het ziekenhuis op om een afspraak te maken. De eerstvolgende mogelijkheid was 17 oktober, maar mijn arts was het daar niet mee eens en werd een klein beetje boos. “Deze mevrouw moet deze week nog onderzocht worden”.

Hij werd in de wacht gezet. Ik zat ondertussen met zweet tussen m’n billen op m’n stoel. Deze week? Is het zo ernstig? Uiteindelijk mocht ik vrijdag, gisteren dus, al naar het ziekenhuis voor onderzoek. Slik, dat is wel heel snel…

Borstkanker

1 op de 8 vrouwen krijgt borstkanker. Dat is bizar veel! Daar bovenop heb ik ook nog eens verhoogde kans vanwege het feit dat mijn moeder het op jonge leeftijd kreeg. Aan de ene kant was ik blij dat ik meteen voor een echo naar het ziekenhuis mocht, maar aan de andere kant was ik ook heel bang voor wat ze eventueel zouden vinden.

Met knikkende knieƫn stapte ik vrijdag in de auto. Sophie kon gelukkig een middagje bij de buurkindjes spelen zodat Yannick met mij mee kon. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis bleek dat ik naar de speciale Breast Clinic moest. Het Albert Schweizer ziekenhuis blijkt daarin gespecialiseerd te zijn. Dat gaf mij ondanks de zenuwen toch wel een fijn gevoel.

Daar aangekomen keek ik om me heen. De hele wachtkamer zat vol en de sfeer was gespannen. Het was duidelijk te zien dat dit geen afdeling is waar je heen gaat als je last hebt van je knie. Ik had om 15:15 een afspraak, maar was pas na 16:00 aan de beurt. Ik was ondertussen zo zenuwachtig dat ik amper mijn tas kon pakken.

Opluchting

In eerste instantie werd ik binnen geroepen voor een mammografie. Eenmaal uitgekleed bleek dat ik meteen door mocht voor een echo, want bij vrouwen onder de 30 wordt geen mammografie gemaakt. Yannick werd erbij geroepen en ik werd klaargemaakt voor de echo. Na een tijdje bleek dat ik me nergens zorgen over hoefde te maken. Mijn borstklierweefsel was/is verkleefd, wat dus hard aanvoelt en zeer kan doen. De arts kon mij niet precies vertellen wat de oorzaak is, maar ging er vanuit dat dit hormonaal is en dat het vanzelf over gaat. Moet het uiteraard wel even in de gaten houden.

Er is dus niks aan de hand. Wat een opluchting! Wel moet ik vanwege mijn verhoogde kans op borstkanker vanaf mijn 35ste jaarlijks op controle. Normaliter is dit pas vanaf je 50ste.

De afgelopen dagen ben ik wel met mijn neus op de feiten gedrukt; het kan zomaar voorbij zijn met de pret. De afgelopen weken zijn voorbij gevlogen en heb met m’n gezinnetje amper leuke dingen gedaan. Hier gaan we dus even snel verandering in brengen. šŸ™‚ Carpe Diem.

2 thoughts on “Komt een vrouw bij de dokter”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Plaats een link naar jouw eigen blog