Sophie is inmiddels al 9 weken oud, dus vandaag was het zover: ik ging weer aan het werk.

Werk

Eigenlijk ben ik al vlak na mijn bevalling weer begonnen met werken. Weliswaar af en toe een uurtje, maar goed. Ik heb het geluk dat ik merendeels vanuit huis kan werken waardoor ik bijna nooit oppas hoef te regelen. In maart moest ik een keer een ochtendje naar een klant, maar toen kon Yannick gelukkig vrij nemen om bij Sophie te blijven.

Vanaf deze week werk ik weer “fulltime” en zodoende had ik vanmiddag een afspraak bij een klant om het een en ander te bespreken. Yannick moest natuurlijk gewoon werken en omdat het niet heel erg professioneel overkomt als ik tijdens een vergadering een baby meeneem, bood opa aan om op Sophie te passen.

Verlatingsangst

Om 13:30 had ik de afspraak dus ik bracht Sophie rond 12:30 bij opa. Ik bleef daar nog even hangen, verschoonde haar luier zodat opa dat niet hoefde te doen en maakte alvast een flesje klaar. Om 13:15 gaf opa haar het flesje en ik vertrok. Met moeite, merkte ik. Wat. Een. Hel.

Gelukkig kon ik mij tijdens de vergadering goed concentreren en heb ik ook weer een mooi project binnengehaald, maar toen het weer tijd was om Sophie op te halen zat ik binnen no-time weer in de auto en racete naar H.I. Ambacht. Eenmaal bij opa aangekomen bleek dat Sophie het hartstikke naar d’r zin had gehad. Ze had zelfs bijna een uur liggen slapen!

Ik ben blij dat alles goed is gegaan en dat het voor herhaling vatbaar is. Sophie heeft dus gelukkig nog geen last van verlatingsangst, maar mama helaas wel… ­čśë

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Plaats een link naar jouw eigen blog